Jezioro Łąka

Zbiornik Łąka, znany również jako Jezioro Łąka, to sztuczny zbiornik wodny utworzony w 1987 roku poprzez budowę zapory na rzece Pszczynka. Znajduje się on na północ od Zbiornika Goczałkowickiego, w gminie Pszczyna w województwie śląskim. Obszar wokół jeziora oferuje tereny rekreacyjne.

Historia

W latach 60. i 70. XX wieku, w związku z szybkim rozwojem Rybnickiego Okręgu Węglowego, podjęto decyzję o budowie zbiornika wody przemysłowej. Dotychczasowe źródło wody dla kopalń i zakładów przemysłowych stanowił Zbiornik Goczałkowicki, który był przeznaczony głównie do celów komunalnych. W 1977 roku wybrano lokalizację na zachód od Pszczyny, gdzie przegrodzono bieg rzeki Pszczynki. Choć planowano oddanie zbiornika do użytku w grudniu 1981 roku, budowa zakończyła się dopiero w 1986 roku. Zbiornik pozwolił rybnickim kopalniom na rezygnację z poboru około 54 tys. m³ wody dziennie z Jeziora Goczałkowickiego, co poprawiło bilans wody pitnej dla aglomeracji katowickiej.

Budowa zbiornika wiązała się z koniecznością wykupu gruntów rolnych oraz modernizacji infrastruktury, co przyniosło korzyści mieszkańcom okolicznych miejscowości.

Charakterystyka zbiornika

Zbiornik Łąka ma długość do 5,5 km i szerokość od 700 do 1000 m. Przy maksymalnym piętrzeniu wynoszącym 250,70 m n.p.m., jego powierzchnia wynosi 3,53 km², a pojemność osiąga 11,2 mln m³. Zbiornik dysponuje stałą rezerwą powodziową wynoszącą 3,3 mln m³ oraz średnią głębokością około 2,5 m.

Dla zapewnienia dodatkowych zasobów wodnych wybudowano dwa zbiorniki „cofkowe” o łącznej powierzchni około 60 ha i pojemności 1 mln m³. Dzięki różnicy poziomów między zbiornikami możliwe było skierowanie nadmiaru wody z Jeziora Goczałkowickiego do Zbiornika Łąka, co przyczyniło się do poprawy jakości biologicznej wód.