Jezioro Jamno

Jamno to jezioro przybrzeżne zlokalizowane na Wybrzeżu Koszalińskim, w województwie zachodniopomorskim. Oddzielone jest od Morza Bałtyckiego mierzeją.

Charakterystyka

Powierzchnia jeziora wynosi od 2205,2 ha do 2239,6 ha, co plasuje je na 9. miejscu w Polsce pod względem wielkości oraz na 3. w województwie. Jamno jest popularnym miejscem do uprawiania sportów wodnych, a w sezonie kursują tutaj statki turystyczne. Jezioro ma charakter polimiktyczny, a jego objętość wynosi 31 528,0 tys. m³. Wody morskie mają znaczący wpływ na jego hydrochemię dzięki połączeniu z morzem przez Jamieński Nurt.

Położenie

Jezioro znajduje się w gminie Mielno. Średnia głębokość wynosi 1,4 m, a maksymalna osiąga 3,9 m. Lustro wody znajduje się na wysokości 0,1 m n.p.m., a kształt misy jeziora jest nieregularny – zwężony od zachodu i rozszerzający się ku wschodowi. Powstało z dawnej zatoki morskiej.

Zlewnia

Powierzchnia zlewni jeziora wynosi 502,8 km². Wody do Jamna dostarczają rzeki Dzierżęcinka i Unieść oraz struga Strzeżenica i kanały Dobiesławiec oraz Łabusz. Jezioro jest połączone z Morzem Bałtyckim poprzez Jamieński Nurt, którego ujście często jest zasypywane podczas sztormów.

Stan sanitarny

W 2006 roku stan czystości wód Jamna oceniono na III klasę, co oznacza poprawę w porównaniu do badania z 1996 roku. Do jeziora trafiają ścieki z oczyszczalni w Unieściu oraz deszczowe wody z pobliskich miejscowości. Rzeka Dzierżęcinka odbiera ścieki z Koszalina oraz okolicznych terenów, co stanowi zagrożenie dla czystości jeziora.

Przyroda

W wodach Jamna dominują takie gatunki ryb jak leszcz, sandacz oraz węgorz europejski. Inne gatunki to szczupak pospolity, lin i okoń. W jeziorze występuje również minóg rzeczny, chroniony gatunek w Polsce. Wydajność połowowa wynosi od 30 do 40 kg/ha, a leszcz stanowi około 82% struktury połowów.

Hydronimia

Nazwa Jamno została urzędowo przyjęta w 1948 roku jako zastępstwo niemieckiego wyrazu Jamunder See. Na mapach historycznych jezioro było znane jako Jamundsche See.