Jezioro Jamno

Jamno to jezioro przybrzeżne zlokalizowane na Wybrzeżu Koszalińskim w województwie zachodniopomorskim, w powiecie koszalińskim, w gminie Mielno. Jezioro jest oddzielone od Morza Bałtyckiego mierzeją.

Charakterystyka

Powierzchnia jeziora wynosi od 2205,2 ha do 2239,6 ha, co plasuje je na 9. miejscu w Polsce pod względem powierzchni oraz na 3. w regionie. Jamno jest popularnym miejscem do uprawiania sportów wodnych, posiada liczne przystanie żeglarskie, a w sezonie kursują tutaj statki turystyczne. To jeziorem polimiktycznym o objętości 31 528,0 tys. m³, które ma znaczący wpływ na hydrochemię ze względu na połączenie z morzem poprzez Jamieński Nurt.

Położenie

Jezioro znajduje się w całości w gminie Mielno. Jego średnia głębokość wynosi 1,4 m, a maksymalna osiąga 3,9 m. Lustro wody znajduje się na wysokości 0,1 m n.p.m., a kształt misy jeziora jest nieregularny, zwężający się od zachodu i poszerzający ku wschodowi. Powstało ono z dawnej zatoki morskiej.

Zlewnia

Powierzchnia zlewni jeziora wynosi 502,8 km². Do Jamna uchodzą rzeki: Dzierżęcinka i Unieść oraz struga Strzeżenica i kanały Dobiesławiec oraz Łabusz. Jezioro jest połączone z Morzem Bałtyckim przez kanał Jamieński Nurt znajdujący się około 2 km za Unieściem.

Stan sanitarny

Wyniki badań z 2006 roku wskazują na poprawę stanu czystości wody Jamna do III klasy jakości, w porównaniu do ocenionych wyników z 1996 roku. Jezioro odbiera zarówno bezpośrednie, jak i pośrednie ścieki z oczyszczalni w Unieściu oraz deszczówki z okolicznych miejscowości. Rzeka Dzierżęcinka transportuje również ścieki z Koszalina oraz inne nieczystości.

Przyroda

W wodach Jamna dominują gatunki ryb takie jak leszcz, sandacz oraz węgorz europejski. W jeziorze można spotkać także szczupaka pospolitego, lina, karaśa, okonia i płocie. Występuje tu również minóg rzeczny – gatunek chroniony w Polsce. Jamno zaliczane jest do typu sandaczowego z wysoką wydajnością połowową wynoszącą od 30 do 40 kg/ha.

Hydronimia

Nazwa jeziora pojawiła się na mapach już w XVIII wieku jako Jamundsche See. W polskiej mapie wojskowej z 1937 roku zapisano egzonim Jamno; urzędowe zatwierdzenie tej nazwy miało miejsce w 1948 roku jako zastąpienie wcześniejszej niemieckiej nazwy Jamunder See.