Jezioro Ińsko

Ińsko to jezioro położone na Pojezierzu Ińskim w województwie zachodniopomorskim. Charakteryzuje się wodami I klasy czystości oraz powierzchnią wynoszącą 596 ha, w tym trzy wyspy o łącznej powierzchni 22,3 ha. Największa z nich, Wyspa Sołtyski, jest rezerwatem przyrody i zajmuje około 20 ha. Jezioro ma długość 5,4 km, szerokość 2,1 km oraz maksymalną głębokość 42 m. Jego linia brzegowa rozciąga się na 32 km, a brzegi są przeważnie wysokie i miejscami urwiste, utworzone przez morenowe wzgórza.

Charakterystyka

Wody jeziora Ińsko są źródłem rzeki Ina, która łączy je z jeziorem Stubnica. W pobliżu znajduje się miasto Ińsko oraz rezerwat leśny Kamienna Buczyna. Obszar ten jest częścią Ińskiego Parku Krajobrazowego oraz specjalnej ochrony ptaków Ostoja Ińska w ramach programu Natura 2000. W jeziorze żyje rzadki skorupiak Pallasea quadrospinosa, będący reliktem epoki lodowcowej.

Ińsko posiada dwie duże zatoki: Zatokę Miałka i Ścienną. Nazwa „Ińsko” została wprowadzona urzędowo w 1949 roku, zastępując wcześniejszą niemiecką nazwę Enzig See.

Jezioro jest popularnym miejscem do nurkowania w regionie ze względu na dogodny dostęp oraz dobrą widoczność pod wodą. W okolicy znajdują się centra nurkowe oferujące odpowiednie zaplecze techniczne. Wśród atrakcji nurkowych można wymienić zatopione obiekty takie jak samochody Trabant i Pontiac, choinkę czy radiostację wojskową.