Jezioro Gardno

Charakterystyka

Jezioro Gardno to poligenetyczne jezioro przybrzeżne zlokalizowane na Wybrzeżu Słowińskim w województwie pomorskim. Oddzielone jest od Morza Bałtyckiego piaszczystą mierzeją, przez którą przepływa rzeka Łupawa. Akwen ma powierzchnię 2468 ha i osiąga maksymalną głębokość 2,6 m. Całe jezioro wchodzi w skład Słowińskiego Parku Narodowego, a w jego obrębie znajduje się rezerwat Wyspa Kamienna.

Gardno stwarza doskonałe warunki do uprawiania turystyki kwalifikowanej, przyciągając miłośników windsurfingu, żeglarstwa oraz wędkarstwa. Okolica jeziora dysponuje rozwijającą się bazą hotelową.

Stany wody jeziora Gardno

W przeszłości poziom wód jeziora był znacznie wyższy niż obecnie, o około 3 m w czasie maksymalnej transgresji litorynowej. Zmiany poziomu wód są widoczne szczególnie na wschodnim brzegu jeziora. Na stany wody wpływają silne wiatry oraz zmiany poziomu zwierciadła wody w morzu, najczęściej występujące od listopada do lutego. W tym okresie północno-zachodnie wiatry powodują napływ morskich wód do jeziora.

Latem również zdarzają się przypadki napływu morskich wód, kiedy spada poziom Łupawy. Analizy pokazują, że wysoki stan wody związany jest głównie z wiatrów z kierunków N, W, NW i SW, podczas gdy wiatr z kierunków NE, E i SE prowadzi do obniżenia poziomu jeziora.

Dopływ powierzchniowy ze zlewni jeziora ma niewielki wpływ na stany wody, a wzrosty zdarzają się tylko przy całkowitym lub częściowym zahamowaniu dopływu przez zapiaszczenie ujścia Łupawy.

Wpływ Morza Bałtyckiego na hydrologię jeziora Gardno objawia się przede wszystkim napływami morskiej wody do akwenu. Najwięcej dni z takim zjawiskiem występuje w styczniu, a największa liczba napływów związana jest z wiatrów z kierunków N, NW i W.

Wypadek łódzkich harcerek w 1948 roku

18 lipca 1948 roku na jeziorze miała miejsce tragedia, podczas której utonęło 25 osób. Ofiarami były głównie nastoletnie harcerki oraz organizatorka ich obozu. Wypadek był wynikiem nieodpowiedzialności miejscowego przewoźnika, który przetransportował 40 osób łódkami przeznaczonymi dla maksymalnie 21 osób. W trakcie rejsu zerwał się wiatr i fale spowodowały wywrócenie obu łódek. Katastrofa ta pozostaje największą tragedią polskiego harcerstwa podczas pokoju.