Jezioro Łąka

Zbiornik Łąka, znany również jako Jezioro Łąka, to sztuczny zbiornik wodny powstały w wyniku budowy zapory Łąka na rzece Pszczynka w 1987 roku. Zlokalizowany jest na północ od Zbiornika Goczałkowickiego, w gminie Pszczyna w województwie śląskim. Oprócz funkcji przemysłowych, teren wokół jeziora stanowi miejsce rekreacji.

Historia

W latach 60. i 70. XX wieku rozwój Rybnickiego Okręgu Węglowego wymusił budowę zbiornika do celów przemysłowych, aby zaspokoić potrzeby kopalń i zakładów w regionie. Wcześniej korzystano z wód ze zbiornika w Goczałkowicach, który był głównie przeznaczony do celów komunalnych. Decyzję o budowie podjęto w 1977 roku, wybierając teren kilka kilometrów na zachód od Pszczyny i na północ od wsi Łąka, gdzie postanowiono przegrodzić rzekę Pszczynkę. Mimo planowanego oddania zbiornika do użytku w grudniu 1981 roku, zakończenie budowy miało miejsce dopiero w 1986 roku. Dzięki temu rybnickie kopalnie mogły ograniczyć pobór wody z Jeziora Goczałkowickiego o około 54 tysiące metrów sześciennych dziennie, co pozytywnie wpłynęło na bilans wody pitnej dla aglomeracji katowickiej.

W ramach inwestycji konieczne było wykupienie gruntów rolnych od lokalnych rolników, co przyczyniło się do rozwoju infrastruktury – wieś Łąka zyskała dostęp do wodociągu oraz zmodernizowano drogi.

Charakterystyka zbiornika

Zbiornik ma długość do 5,5 km i szerokość od 700 do 1000 m. Przy maksymalnym piętrzeniu na poziomie 250,70 m n.p.m., jego powierzchnia wynosi 3,53 km² a pojemność osiąga 11,2 mln m³. Zbiornik dysponuje stałą rezerwą powodziową wynoszącą 3,3 mln m³ oraz średnią głębokością około 2,5 m. Dodatkowo wybudowano dwa zbiorniki „cofkowe” o powierzchni około 60 ha i pojemności 1 mln m³ jako rezerwę dla zbiornika głównego.

Dzięki różnicy poziomów między lustrem wody w zbiorniku Łąka a Jeziorem Goczałkowickim możliwe stało się skierowanie nadmiarowej ilości wody z Goczałkowic do Łąki poprzez rurociągi stalowe o dużej średnicy.