Jezioro Lubiatowo Północne

Lubiatowo Północne to jezioro polodowcowe o powierzchni 176,0 ha, zlokalizowane na Równinie Białogardzkiej w województwie zachodniopomorskim. Południowa część zbiornika leży w gminie Manowo, natomiast północna znajduje się w granicach administracyjnych Koszalina. Nad wschodnim brzegiem jeziora rozciąga się dzielnica Koszalina zwana Lubiatowem. Od strony północnej zbiornik osłaniają wzniesienia morenowe.

Jezioro jest morenowym zbiornikiem przepływowym, charakteryzującym się eutrofizacją oraz szybkim zarastaniem. Jego dno pokryte jest mułem o znacznej grubości. Przez Lubiatowo Północne przepływa rzeka Dzierżęcinka.

Lubiatowo Północne było częścią większego jeziora, które podzieliło się na trzy zbiorniki wodne z powodu roślinności wynurzonej i obszarów bagiennych. Oprócz Lubiatowa Północnego wyróżnia się także Lubiatowo Południowe (62,6 ha) oraz Lubiatowo Wschodnie (26,5 ha). Największa głębokość jeziora wynosi 2,4 m, a średnia zaledwie 0,7 m. Łączna objętość wody we wszystkich trzech jeziorach szacowana jest na 2028,3 tys. m³.

W 2001 roku przeprowadzono ocenę jakości wód jeziora, klasyfikując je do III klasy czystości z wykazaną dużą podatnością na degradację biologiczną. Od 1956 roku wszystkie trzy jeziora są objęte rezerwatem przyrody Jezioro Lubiatowskie, który ma na celu ochronę miejsc lęgowych ptactwa wodno-błotnego.

Nazwa „Lubiatowo” została urzędowo wprowadzona w 1949 roku, zastępując niemiecką nazwę Lüptow See. W 2006 roku Komisja Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych przyjęła trzy nazwy dla poszczególnych zbiorników: Lubiatowo Północne, Lubiatowo Południowe oraz Lubiatowo Wschodnie.